Center for Peace and War Studies مرکز مطالعات صلح و جنگ

ایران و خاورمیانه

اصابت پرتابه به نفتکش در تنگه هرمز

مرتضی اسماعیل‌پور
USS Abraham Lincoln and USS Cape St. George transiting the Strait of Hormuz
120511-N-WO496-003 STRAIT OF HORMUZ (May 11, 2012) The guided-missile cruiser USS Cape St. George (CG 71) and the aircraft carrier USS Abraham Lincoln (CVN 72) transit the Strait of Hormuz. Both ships are deployed to the U.S. 5th Fleet area of responsibility conducting maritime security operations, theater security cooperation efforts and support missions as part of Operation Enduring Freedom. (U.S. Navy Photo by Mass Communication Specialist 3rd Class Alex R. Forster/Released)

متن کامل

مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا روز جمعه از اصابت یک پرتابه ناشناس به یک نفتکش در تنگه هرمز خبر داد.

بر اساس این اطلاعیه، نفتکش هنگام خروج از تنگه هرمز و در فاصله هشت مایل دریایی شمال شهر خصب عمان هدف قرار گرفت و پرتابه به بخش جلویی سمت چپ بدنه آن اصابت کرد. افسر امنیتی شرکت بهره‌بردار از وقوع آتش‌سوزی در کشتی خبر داد.

در این اطلاعیه آمده است که هیچ تلفات و هیچ آلودگی نفتی گزارش نشده، نفتکش مسیر خود را به سوی بندر مقصد ادامه داده و مقام‌ها در حال بررسی حادثه‌اند. از کشتی‌های عبوری نیز خواسته شده است با احتیاط از منطقه بگذرند.

نام نفتکش، پرچم و محموله آن اعلام نشده و هیچ طرفی مسئولیت این اصابت را بر عهده نگرفته است. این حادثه تازه‌ترین مورد از سلسله اصابت‌ها به کشتی‌های تجاری در آب‌های پیرامون تنگه هرمز در روزهای اخیر است؛ حادثه‌هایی که در آن‌ها نفتکش‌ها در شمال خصب و در نزدیکی شبه‌جزیره مسندم هدف پرتابه قرار گرفته‌اند.

توضیح: تنگه هرمز گذرگاه اصلی انتقال نفت خلیج فارس به بازارهای جهانی است و جمهوری اسلامی در جریان جنگ، با مین‌گذاری، تهدید و حمله به کشتیرانی تجاری، این آبراه را به ابزار فشار خود تبدیل کرده است. هر اصابت تازه به یک نفتکش، ریسک عبور از این گذرگاه را بالاتر می‌برد و هزینه بیمه و حمل‌ونقل انرژی را افزایش می‌دهد.

تحلیل: تداوم اصابت‌ها در دهانه تنگه هرمز نشان می‌دهد رژیم، که در میدان نبرد متعارف زیر فشار آمریکا و اسرائیل عقب نشسته، جنگ را به حوزه کشتیرانی تجاری کشانده است تا از هرمز به‌عنوان نقطه فشار استفاده کند. همین نقطه فشار اما به پاشنه آشیل جمهوری اسلامی تبدیل شده است: محاصره دریایی و حضور نظامی آمریکا و متحدانش در پیرامون تنگه، آزادی عمل رژیم را روزبه‌روز محدودتر می‌کند و هر حمله تازه به کشتی‌های غیرنظامی، توجیه تشدید فشار نظامی و اقتصادی بر تهران را قوی‌تر می‌کند.