بریتانیا این هفته طرحهایی برای خرید سه «کشتی مادر» مینیاب جدید را که میتوانند داراییهای مقابله با مین بدون سرنشین را به کار گیرند، رسمی کرد؛ بهعنوان بخشی از یک توافق همکاری دفاعی با نروژ.
بر اساس توافق خانه لونا بریتانیا ـ نروژ، که دسامبر گذشته امضا شد، دولت بریتانیا قصدش را برای پیوستن به برنامه شناور استاندارد P1118 نروژ برای توسعه شناورهای پشتیبانی فراساحلی بهعنوان کشتیهای مادر برای سامانههای خودگردان مینیاب اعلام کرد.
این تصمیم، که ۹۰ میلیون پوند (۱۱۹٫۱ میلیون دلار) برای آن اختصاص یافته است، روز پنجشنبه توسط وس استریتینگ، وزیر دفاع بریتانیا، و همتای نروژیاش، توره او. ساندویک، در مجمع آینده آتلانتیک در اسلو رسمی شد.
استریتینگ گفت: «این توافق توانایی ما را برای حفاظت از آزادی ناوبری تقویت میکند، که برای امنیت و اقتصاد ما حیاتی است… [ما] از بزرگترین افزایش پایدار هزینه دفاعی از زمان جنگ سرد استفاده میکنیم تا تازهترین فناوری مدرن را در دست ملوانانمان قرار دهیم.»
وزارت دفاع بریتانیا گفت این شناورها، که بر همان خانواده نسخه دریایی نروژ از طرح P1118 ساخته شدهاند، به نگهداشتن ملوانان «دورتر از خطر» کمک خواهند کرد و در نتیجه، از «توانمندیهای جنگ ضدزیردریایی در جناح شمالی ناتو» پشتیبانی میکنند.
انتظار میرود نخستین کشتی در سال ۲۰۳۱ برسد و این توافق شامل گزینهای برای لندن برای سفارش سه فروند دیگر است.
تهدید ناشی از مینهای دریایی، بهویژه در تنگه هرمز، از آغاز جنگ ایران در فوریه افزایش یافته است، زمانی که تهران عملیات مینگذاری را برای محدودکردن ناوبری این آبراه آغاز کرد. وزارت دفاع بریتانیا در اعلامیه روز پنجشنبه آن عملیات را «غیرقانونی» خواند. گفت آنها باعث «اختلال عمده در تجارت جهانی انرژی» شدند و افزود که توانمندیهای مینیاب جدید به بریتانیا کمک خواهد کرد از این تهدید جلوتر بماند.
توضیح: مینهای دریایی از ارزانترین و در عین حال مؤثرترین سلاحها برای بستن آبراهها و بنادرند و خنثیکردن آنها با کشتیهای سرنشیندار، خدمه را در معرض خطر مستقیم قرار میدهد. به همین دلیل، نیروی دریاییهای غربی بهسرعت به سوی «کشتیهای مادر» میروند که پهپادها و شناورهای بدون سرنشین مینیاب را از فاصله امن به کار میگیرند و هدایت میکنند.
تحلیل: این خرید کوچک بریتانیایی را باید رسید جنگ هرمز دانست که به میز تدارکات اروپا رسیده است. وزارت دفاع بریتانیا صریح گفته محرک نیاز، عملیات مینگذاری جمهوری اسلامی در تنگه هرمز است؛ یعنی ارزانترین سلاح رژیم — مین دریایی — دارد برای نیروی دریایی سلطنتی برنامه خرید میسازد. کشتی مادر بدون سرنشین، خدمه را از میدان مین بیرون نگه میدارد و پاکسازی را سریعتر میکند، اما نخستین فروند در ۲۰۳۱ میرسد و این فاصله زمانی، خودِ مسئله است: تهدید امروز ثابت شده و توان پاسخ، شش سال دیگر میآید. تا آن روز، امنیت هرمز بر دوش توان مینروبی موجود آمریکا و متحدانش است.
