حمله پهپادی رژیم به کویت ادامه همان منطق فرسایشی تهران است: رژیم میخواهد با گسترش جغرافیای درگیری، هزینه بازدارندگی را برای آمریکا و متحدانش بالا ببرد. اما این دقیقاً همان خطایی است که نتیجهاش برعکس میشود؛ هر حمله تازه، جلسه جنگ فرماندهی مرکزی آمریکا و ارتش اسرائیل را به هماهنگی عملیاتی نزدیکتر میکند.
نشانهها روشن است. حمله مستقیم آمریکا به پایگاه موشکی سپاه در قشم و دستور نتانیاهو برای آمادهباش حمله دوباره، یعنی واشنگتن و تلآویو از مرحله هشدار گذشتهاند و وارد مرحله آمادگی اجرایی شدهاند. بنبست مذاکرات هم دلیل دیگری است بر همان حقیقت قدیمی: رژیم فقط زبان فشار را میفهمد.
واکنش منطقه هم همین را تأیید میکند. پدافند بحرین در یک شب چند موج حمله را رهگیری کرد، پدافند کویت با پهپادهای متخاصم درگیر شد و شورای همکاری خلیج فارس حملات به بحرین را محکوم کرد. تهران میخواست پایتختهای عربی را از واشنگتن جدا کند؛ نتیجه برعکس شد و جبهه منطقهای علیه رژیم یکدستتر از قبل ایستاد.
و در داخل، تصویر کامل میشود. خیزش آبدانان و پیام شاهزاده رضا پهلوی، رهبر خیزش ملی، به مردم آن شهر نشان داد فشار خارجی وقتی به نتیجه میرسد که خیابان ایران همزمان شعلهور بماند. تهران هم در بیرون محاصره میشود و هم در درون، زمین زیر پایش را از دست میدهد.
