Center for Peace and War Studies مرکز مطالعات صلح و جنگ

ایران و خاورمیانه

حمله به کشتی ادنوک در تنگه هرمز

مرتضی اسماعیل‌پور
160626-N-GP524-530 STRAIT OF HORMUZ (June 26, 2016) The Military Sealift Command fleet replenishment oiler USNS John Ericsson (T-AO 194), right, and the San Antonio-class amphibious transport dock USS New Orleans (LPD 19) transit the Strait of Hormuz escorted by USS Stout (DDG 55). Stout, an Arleigh Burke class guided-missile destroyer deployed as part of the Eisenhower Carrier Strike Group, is supporting maritime security operations and theater security operations in the U.S. 5th Fleet area of operations. (U.S. Navy photo by Mass Communication Specialist 3rd Class Bill Dodge/Released)

متن کامل

شرکت ادنوک برای تأمین و خدمات دریایی روز چهارشنبه ۲۷ آبان اعلام کرد یکی از شناورهای این شرکت شامگاه سه‌شنبه هنگام عبور از تنگه هرمز هدف حمله قرار گرفت. بر پایه بیانیه شرکت، در این حمله ۱۱ تن از خدمه زخمی شدند و یک تن از خدمه همچنان در شمار مفقودان است.

به گفته شرکت، سایر خدمه به سلامت از شناور تخلیه شدند و زخمی‌هایی که به درمان نیاز داشتند، مراقبت پزشکی لازم را دریافت می‌کنند. عملیات جست‌وجو و نجات برای یافتن خدمه مفقود با هماهنگی مقام‌های مربوط ادامه دارد و شرکت تأکید کرده است که پشتیبانی از همین عملیات، از خدمه و از آسیب‌دیدگان، اولویت فوری آن است.

در بیانیه شرکت، عامل حمله و سلاح به‌کاررفته مشخص نشده است و درباره میزان خسارت واردشده به شناور نیز رقمی اعلام نشده است. این حمله در ادامه رشته حمله‌ها به کشتی‌های تجاری و نفتکش‌ها در تنگه هرمز و پیرامون آن در روزهای گذشته رخ داده است؛ گذرگاهی که امنیت عبور از آن به محور اصلی رویارویی دریایی در منطقه تبدیل شده است.

توضیح: تنگه هرمز مهم‌ترین گذرگاه انتقال انرژی جهان است و بخش بزرگی از نفت و گاز صادراتی کشورهای خلیج فارس از همین مسیر عبور می‌کند. در روزهای گذشته چند نفتکش و کشتی تجاری در این تنگه و در نزدیکی کرانه‌های عمان هدف حمله یا انفجار مین دریایی قرار گرفته‌اند و شرکت‌های کشتیرانی و مقام‌های منطقه‌ای بارها درباره امنیت دریانوردی در این مسیر هشدار داده‌اند.

تحلیل: حمله به شناور یک شرکت دولتی اماراتی، آن هم با تلفات انسانی، نشان می‌دهد فشار بر خطوط کشتیرانی خلیج فارس از مرحله تهدید عبور کرده و به مرحله واردکردن خسارت مستقیم رسیده است. هرمز نقطه فشار اصلی رژیم در برابر فشار نظامی و محاصره است، اما تداوم حمله به کشتی‌های کشورهای منطقه و شرکت‌های انرژی، هزینه این اهرم را برای خود رژیم بالا می‌برد: جبهه کشورهای عربی خلیج فارس را متحدتر می‌کند، حضور نظامی آمریکا و متحدانش در گذرگاه را تثبیت می‌کند و مشروعیت بین‌المللی برخورد با تهدید دریایی رژیم را افزایش می‌دهد.