یواساس اسپروانس (USS Spruance) روز جمعه، پس از کمی کمتر از یک سال در دریا، در جریان یک مأموریت تمدیدشده که در آن برخی از نخستین حملات عملیات «خشم حماسی» را انجام داد، به بندر خانگیاش در سندیگو بازگشت.
این ناوشکن موشکانداز هدایتشونده کلاس آرلی برک (Arleigh Burke) در میان تشویق جمعیت اعضای خانواده در پایگاه دریایی سندیگو بازگشت و دریانوردیای را به پایان رساند که در قالب گروه ضربت ناو هواپیمابر یواساس آبراهام لینکلن (USS Abraham Lincoln Carrier Strike Group) در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۵ آغاز شده بود. این مأموریت از هفت ماه برنامهریزیشدهاش در دریا تمدید شد، زیرا ناوشکن حتی پس از آنکه ناو هواپیمابر پرچمدار لینکلن در ماه اوت خاورمیانه را ترک کرد، از عملیات علیه ایران پشتیبانی میکرد.
فرمانده ارشد این کشتی، فرمانده نیروی دریایی لی آر. تیت، رهبری کشتی در این مأموریت طولانی را «افتخار یک عمر» خواند.
تیت در بیانیهای در روز جمعه گفت: «ملوانان اسپروانس تفاوت ایجاد کردند. آنها خانوادههایشان، کشتیشان و نیروی دریایی ایالات متحده را با سربلندی نمایندگی کردند.»
دریانوردی ۳۵۷ روزه اسپروانس رکورد مأموریت ناوشکن یواساس مکفال (USS McFaul) — ۳۳۳ روز که همین ماه گذشته ثبت شده بود — را پشت سر گذاشت و آن را به طولانیترین مأموریت یک کشتی نیروی دریایی از جنگ جهانی دوم تبدیل کرد. به گفته نیروی دریایی، این مأموریت حدود ۸۸٬۰۰۰ مایل دریایی در مناطق شمالی و جنوبی اقیانوس آرام را در پشتیبانی از عملیات ناوگانهای سوم و هفتم نیروی دریایی آمریکا پوشش داد، پیش از آنکه کشتی ماهها در حوزه عملیاتی ناوگان پنجم آمریکا برای پشتیبانی از مأموریت مقابله با ایران سپری کند.
اسکادران ۷۱ ضربت دریایی بالگرد نیروی دریایی که در سراسر این مأموریت بر عرشه اسپروانس خدمت میکرد نیز روز جمعه به سندیگو بازگشت. به گفته نیروی دریایی، این یگان بالگردی در جریان مأموریت رزمی حدود ۱٬۱۵۰ ساعت پرواز در ۱۹۰ سورتی انجام داد.
ملوانان اسپروانس در ۲۸ فوریه، همزمان با آغاز عملیات خشم حماسی توسط آمریکا و اسرائیل، برخی از نخستین موشکهای تاماهاوک را به سوی ایران شلیک کردند. این ناوشکن دهها موشک شلیک کرد، در حالی که عملیات رزمی ماهها ادامه داشت و با «تهدید مداوم» پهپادها و موشکهای جمهوری اسلامی روبهرو بود.
مقامهای نیروی دریایی روز جمعه گفتند مقامهای نیروی دریایی روز جمعه گفتند سرنگونکردن ۱۲ پهپاد دشمن و چهار موشک کروز ضدکشتی در جریان عملیات رزمی به اسپروانس نسبت داده شد.
اسپروانس بعداً بخشی از نیروی نیروی دریایی آمریکا شد که کشتیهای تجاری را از بنادر ایران محاصره میکرد. در ماه آوریل، اسپروانس کشتی باری با پرچم ایران به نام توسکا را پس از آنکه به هشدارهای مکرر آمریکا برای شش ساعت توجه نکرد، رهگیری کرد.
فرماندهی مرکزی آمریکا که عملیات رزمی در خاورمیانه را اداره میکند، در آن زمان گفت اسپروانس دستور تخلیه موتورخانه را صادر کرد و سپس چند گلوله به سوی کشتی شلیک کرد.
اسپروانس و ملوانانش بهخاطر تلاشهایشان علیه ایران نشان تقدیر یگان ریاستجمهوری را دریافت کردند. نشان تقدیر یگان ریاستجمهوری بالاترین افتخار نظامی آمریکا برای یگانهایی است که در درگیری مسلحانه «قهرمانی فوقالعاده، شجاعت، عزم و روحیه جمعی» از خود نشان میدهند. ملوانان اسپروانس همچنین روبان اقدام رزمی را دریافت کردند.
بازگشت اسپروانس تنها یک روز پس از آن رخ داد که یواساس مایکل مورفی (USS Michael Murphy) روز پنجشنبه، پس از ۱۱ ماه در دریا، به بندر خانگیاش در پایگاه مشترک پرل هاربر ـ هیکام در هاوایی بازگشت. مایکل مورفی نیز با دهها حمله تاماهاوک از عملیات خشم حماسی پشتیبانی کرد و در عملیات محاصره شرکت داشت. آن کشتی نیز نشان تقدیر یگان ریاستجمهوری را دریافت کرد و ملوانانش روبانهای اقدام رزمی گرفتند.
توضیح: یواساس اسپروانس (USS Spruance) ناوشکن موشکانداز هدایتشونده از کلاس آرلی برک است؛ پرشمارترین کلاس ناوشکنهای نیروی دریایی آمریکا که ستون فقرات ناوگان سطحی این کشور را تشکیل میدهد. این ناوشکنها به سامانه رزمی ایجس و پرتابگرهای عمودی مجهزند و مأموریت اصلیشان پدافند هوایی و موشکی، جنگ ضدزیردریایی و حمله به اهداف زمینی با موشکهای کروز است.
تحلیل: کارنامه رزمی اسپروانس را باید مثل یک سند خواند: ۳۵۷ روز در دریا، نخستین شلیکهای عملیات «خشم حماسی» علیه جمهوری اسلامی، و سرنگونی ۱۲ پهپاد و چهار موشک کروز ضدکشتی. بازدارندگی روی کاغذ ساخته نمیشود؛ روی چنین سابقهای ساخته میشود. تهران اکنون میداند سپر ایجس آمریکا در نبردی واقعی و طولانی آزموده شده و نگه داشته است و این دانستن، محاسبه هر حمله بعدی را برایش گرانتر میکند. نکته دیگر، دوام است: ناوشکنی که نزدیک یک سال در خط مقدم میماند و برمیگردد، به دوست و دشمن نشان میدهد که حضور آمریکا در خلیج فارس مقطعی و نمایشی نیست.
