Center for Peace and War Studies مرکز مطالعات صلح و جنگ

ایران و خاورمیانه

آتش گرفتن دو نفتکش در شرق تنگه هرمز

مرتضی اسماعیل‌پور
061110-N-8547M-021—Bahrain—10NOV2006 A harbor patrol boat unit from Naval Security Force Bahrain escorts amphibious assault ship USS Saipan (LHA-2) away from the pier after a brief port visit and offload of Helicopter Mine Countermeasure One Five’s mine sweeping equipment. Saipan is currently on deployment in the Fifth Fleet AOR conducting maritime security operations (MSO) in the Gulf of Aden, Gulf of Oman, the Arabian Sea, the Red Sea, and the Indian Ocean. US Navy photo by Mass Communication Specialist Seaman Patrick W. Mullen III

متن کامل

نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی روز پنجشنبه اعلام کرد دو نفتکش در شرق تنگه هرمز بر اثر برخورد با مین‌های دریایی دچار آتش‌سوزی شدند.

بر اساس این اعلام، یک نفتکش شامگاه پنجشنبه با مین برخورد کرد، متوقف شد و سامانه‌های ناوبری خود را خاموش کرده بود و نفتکش دیگری نیز صبح پنجشنبه در همان محدوده بر اثر برخورد با مین آتش گرفت.

نام نفتکش‌ها، پرچم و مالک آن‌ها و وضعیت خدمه در این اعلام مشخص نشده است و این ادعا به‌طور مستقل تأیید نشده است. این اعلام تازه‌ترین مورد از رشته ادعاهای روزهای گذشته مقام‌های نظامی رژیم درباره برخورد نفتکش‌ها با مین در تنگه هرمز و شرق آن است؛ از جمله ادعای نیروی دریایی سپاه در صبح پنجشنبه درباره دو ابرنفتکش در نزدیکی کرانه جنوبی تنگه.

توضیح: تنگه هرمز مهم‌ترین گذرگاه انتقال انرژی جهان است و بخش بزرگی از نفت و گاز صادراتی کشورهای خلیج فارس از همین مسیر عبور می‌کند. در روزهای گذشته چند نفتکش و کشتی تجاری در این تنگه و در نزدیکی کرانه‌های عمان هدف حمله قرار گرفته یا، بنا بر ادعای مقام‌های رژیم، با مین دریایی برخورد کرده‌اند و نهادهای امنیت دریانوردی بارها درباره سطح تهدید در این مسیر هشدار داده‌اند.

تحلیل: تکرار روزانه ادعای برخورد نفتکش‌ها با مین، این بار از زبان نیروی دریایی ارتش، نشان می‌دهد رژیم تهدید مین را به ابزار ثابت فشار در هرمز تبدیل کرده است و می‌کوشد عبور بدون هماهنگی با تهران را پرهزینه نشان دهد. هرمز نقطه فشار اصلی رژیم در برابر فشار نظامی آمریکا و اسرائیل و محاصره است، اما تداوم این تهدیدها اجماع منطقه‌ای و بین‌المللی علیه تهدید دریایی رژیم را محکم‌تر می‌کند، حضور نظامی آمریکا و متحدانش برای حفاظت از کشتیرانی را تثبیت می‌کند و هزینه ادامه این راهبرد را برای خود رژیم بالا می‌برد.