Center for Peace and War Studies مرکز مطالعات صلح و جنگ

ایران و خاورمیانه

انفجار دو ابرنفتکش در تنگه هرمز

مرتضی اسماعیل‌پور
Components of the Dwight D. Eisenhower Carrier Strike Group (IKECSG), guided-missile cruiser USS Philippine Sea (CG 58) and USNS Supply (T-AOE-6) transit the Strait of Hormuz, Dec. 14, 2023. The IKECSG is deployed to the U.S. 5th Fleet area of operations to support maritime stability and security in the Middle East region. (U.S. Navy photo by Mass Communication Specialist 3rd Class Janae Chambers)

متن کامل

نیروی دریایی سپاه پاسداران روز پنجشنبه در بیانیه‌ای اعلام کرد دو ابرنفتکش هنگام عبور از یک مسیر محدودشده در تنگه هرمز با مین‌های دریایی برخورد کردند و منفجر شدند. بر پایه این بیانیه، دو شناور در مجموع بیش از ۴ میلیون بشکه نفت خام حمل می‌کردند و پس از انفجار در نزدیکی کرانه جنوبی تنگه هرمز در آتش می‌سوختند.

سپاه در همین بیانیه مدعی شد این دو ابرنفتکش با پشتیبانی جنگنده‌ها و پهپادهای نظارتی آمریکا تلاش می‌کردند به‌صورت مخفیانه از تنگه عبور کنند و پس از برخورد با مین‌ها رها شدند. نام نفتکش‌ها، پرچم و مالک آن‌ها در بیانیه مشخص نشده است و درباره تلفات یا وضعیت خدمه نیز رقمی اعلام نشده است. روایت سپاه به‌طور مستقل تأیید نشده است.

این بیانیه تازه‌ترین مورد از رشته ادعاهای روزهای گذشته مقام‌های نظامی رژیم درباره برخورد نفتکش‌ها با مین در تنگه هرمز است؛ رشته‌ای که در آن، ارتش جمهوری اسلامی نیز روز چهارشنبه از برخورد سه نفتکش با مین در شرق تنگه خبر داده بود.

توضیح: تنگه هرمز مهم‌ترین گذرگاه انتقال انرژی جهان است و بخش بزرگی از نفت و گاز صادراتی کشورهای خلیج فارس از همین مسیر عبور می‌کند. در روزهای گذشته چند نفتکش و کشتی تجاری در این تنگه و در نزدیکی کرانه‌های عمان هدف حمله قرار گرفته یا، بنا بر ادعای مقام‌های رژیم، با مین دریایی برخورد کرده‌اند و نهادهای امنیت دریانوردی بارها درباره سطح تهدید در این مسیر هشدار داده‌اند.

تحلیل: تکرار روزانه ادعای برخورد نفتکش‌ها با مین از زبان نیروی دریایی سپاه نشان می‌دهد رژیم تهدید مین را به ابزار ثابت فشار در هرمز تبدیل کرده است و می‌کوشد عبور بدون هماهنگی با تهران را پرهزینه نشان دهد. هرمز نقطه فشار اصلی رژیم در برابر فشار نظامی آمریکا و اسرائیل و محاصره است، اما تداوم این تهدیدها اجماع منطقه‌ای و بین‌المللی علیه تهدید دریایی رژیم را محکم‌تر می‌کند، حضور نظامی آمریکا و متحدانش برای حفاظت از کشتیرانی را تثبیت می‌کند و هزینه ادامه این راهبرد را برای خود رژیم بالا می‌برد.