Center for Peace and War Studies مرکز مطالعات صلح و جنگ

سیاست داخلی آمریکا

گزینه ترامپ برای وزارت نیروی دریایی در سنا پاسخ‌گو می‌شود

مرتضی اسماعیل‌پور

متن کامل

گزینه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای رهبری نیروی دریایی روز سه‌شنبه در برابر یک کمیته سنا شهادت می‌دهد؛ نخستین گام در فرایند تأییدی که می‌تواند به مناظره‌ای سخت بر سر جنگ جمهوری اسلامی، شفافیت نظامی و بهزیستی ملوانان آمریکایی بدل شود.

هانگ کائو، وزیر موقت نیروی دریایی، وفادار به ترامپ و کهنه‌سرباز رزمی، در دورانی پرتلاطم در واشنگتن دنبال سمت دائمی ارشد غیرنظامی این نیرو است. او با مانع اضافه‌ای نیز روبه‌روست: به معافیت کنگره نیاز دارد، زیرا کمتر از هفت سال پیش خدمت فعال را ترک کرده است.

کائو در برابر کنگره کنونی که جمهوری‌خواهان هنوز در آن اکثریت دارند حاضر می‌شود، اما احتمالاً از سوی دموکرات‌ها درباره جنبه‌های جنگ جمهوری اسلامی، از جمله خسارت سنگین به مقر ناوگان پنجم این نیرو در بحرین و برکناری‌های اخیر مقام‌های نیروی دریایی، زیر بررسی شدید قرار می‌گیرد.

جلسه او در کمیته نیروهای مسلح سنا پس از آن برگزار می‌شود که سومین ناو هواپیمابر آمریکا وارد خاورمیانه شده و ترامپ گزینه‌هایش را برای جنگ متناوب و نامحبوب باز نگه داشته است.

این جلسه همچنین پس از تلاش نافرجام مجلس نمایندگان برای استیضاح پیت هگست، وزیر جنگ، برگزار می‌شود که تا حدی بر سر نحوه مدیریت او بر این درگیری آغاز شده بود. جمهوری‌خواهان مجلس نمایندگان و سنا را در انتخابات میان‌دوره‌ای از دست دادند؛ انتخاباتی که به‌طور گسترده رد جنگ از سوی رأی‌دهندگان خوانده شد و از ژانویه دموکرات‌ها را بر کنگره مسلط می‌کند.

کائو احتمالاً باید به نگرانی‌هایی که قانون‌گذاران درباره سلامت روان ملوانان مطرح کرده‌اند نیز پاسخ دهد؛ نگرانی‌هایی که پس از گزارش‌های فشار بر خدمه و کمبود تدارکات در ناو هواپیمابر یواس‌اس آبراهام لینکلن (USS Abraham Lincoln) بالا گرفته است. این ناو جنگی مأموریتی رکوردشکن در پشتیبانی از جنگ جمهوری اسلامی را پشت سر گذاشت و در اکتبر به بندر خانگی‌اش در سن‌دیگو بازگشت.

قانون‌گذاران دموکرات همچنین می‌گویند نیروی دریایی به کنگره اطلاع نداده بود که کل تیم رهبری یک زیردریایی تهاجمی هسته‌ای را پس از یک برخورد زیرآبی برکنار کرده است. این نیرو جداگانه فرمانده یک ناوشکن مستقر در خاورمیانه را نیز برکنار کرد.

ترامپ کائو را در سپتامبر برای سمت دائمی نامزد کرد. کائو از آوریل، پس از رفتن جان فیلان که توضیح عمومی چندانی نداشت، وزیر موقت نیروی دریایی بوده و پیش از آن معاون این وزارتخانه بود.

کائو در سال ۲۰۲۴ در رقابتی نافرجام جمهوری‌خواهان کوشید سناتور دموکرات تیم کین از ویرجینیا را کنار بزند؛ کین اکنون عضو همان کمیته نیروهای مسلح سناست که نامزدی کائو را بررسی می‌کند. کائو در آن رقابت گفته بود: «وقتی برای جذب نیرو در نیروی دریایی از یک درگ‌کویین استفاده می‌کنید، این‌ها آدم‌هایی نیستند که ما می‌خواهیم. ما به مردان و زنان آلفا نیاز داریم.»

کائو در کودکی در دهه ۱۹۷۰ همراه خانواده‌اش از ویتنام گریخت، به آکادمی نیروی دریایی آمریکا رفت و به‌عنوان افسر عملیات ویژه مأمور شد و در عراق، افغانستان و سومالی در کنار تیم‌های ویژه خدمت کرد.

او خدمت فعال را در سال ۲۰۲۱ ترک کرد. برای تصدی سمت وزیر نیرو، به معافیت از قانونی نیاز دارد که افسران نظامی را تا هفت سال پس از بازنشستگی از تصدی وزارت یک نیرو منع می‌کند. قانونی مشابه برای وزیر جنگ از پایان جنگ جهانی دوم وجود دارد و برای تضمین کنترل واقعی غیرنظامیان بر ارتش طراحی شده است؛ کنگره برای آن سمت فقط سه بار استثنا قائل شده است: در سال ۱۹۵۰ برای جورج مارشال، ژنرال پنج‌ستاره پیشین ارتش، و در دهه گذشته برای جیمز متیس در دولت نخست ترامپ و لوید آستین در دولت جو بایدن.

توضیح: وزیر نیروی دریایی ارشدترین مقام غیرنظامی این نیروست و بر بودجه، کشتی‌سازی، پرسنل و آمادگی نیروی دریایی و تفنگداران دریایی نظارت می‌کند، هرچند فرماندهی عملیاتی با افسران یونیفورم‌پوش است. قانون «هفت سال» بخشی از سازوکار کنترل غیرنظامی بر ارتش آمریکاست و معافیت از آن نیازمند رأی هر دو مجلس کنگره است.

منبع: آسوشیتدپرس